arrow icon-arrow-slider
Werken

NEXT STEP IN DE ZORGSECTOR

#nextstep #Traineeship #zorg
Nicole Nieuwenhuizen TPS
Als één van de eerste TPS’ers start Nicole twee jaar geleden binnen het traineeship Zorg. Na op een aantal verschillende projecten te hebben gewerkt, maakt ze binnenkort haar next step door aan de slag te gaan als WMO-consulent. Wij vroegen haar hoe ze zo snel heeft kunnen doorgroeien binnen de zorgsector.

Nicole begint haar studiecarrière in Groningen, waar ze fysiotherapie gaat studeren. Al snel merkt ze dat ze vooral de oorzaken van de lichamelijke klachten bij patiënten interessant vindt. En niet zozeer het verhelpen van de klacht zelf. “Als er bijvoorbeeld mensen kwamen met pijn aan hun rug, vond ik het vooral interessant om te kijken door welke stressklachten dit kwam. Maar dat is natuurlijk niet wat een fysiotherapeut doet.” Ze besluit na een jaar de overstap te maken naar de studie maatschappelijk werk en dienstverlening.

Stip op de horizon

Als ze vier jaar later haar diploma in ontvangst neemt, is de vreugde groot. Maar met die vreugde komt ook de twijfel om de hoek kijken. “Ik wist niet goed welke kant ik op wilde. De studie was heel breed, je kon allemaal verschillende kanten op. Wil ik wel maatschappelijk werk doen, of juist iets heel anders? Of wil ik toch een master gaan doen in het buitenland? Dat waren vragen die ik mezelf stelde.” Midden in dat proces komt Nicole een advertentie van TPS tegen op Instagram. “Vooral het feit dat je samen met je projectmanager gaat kijken naar welke kant je op wil, sprak mij aan. Ik had voor mezelf nog geen stip op de horizon en hoopte er zo achter te komen wat er bij mij past. Dat terwijl ik ondertussen bij verschillende opdrachten aan de slag kon. Die combinatie is heel fijn: ervaring opdoen en telkens bewust bezig zijn om te kijken wat je goed kan en hoe je dit kunt inzetten.”

De keuze om een traineeship te volgen in plaats van meteen binnen een vaste baan aan de slag te gaan, maakt Nicole bewust. “Ik was bang dat ik met een stroom zou meegaan als ik meteen zou starten in een vaste baan. Dat ik te veel in mijn comfortzone zou blijven, bij mijn eigen veilige functie. Nu ik eenmaal werk, zie ik dat soms gebeuren: mensen die al jaren in een functie werken en het eigenlijk niet leuk meer vinden, maar blijven omdat het veilig is. Dat wilde ik voorkomen.”

Leren in een recordtempo

Het project ‘Zicht op Zorg’ betekent voor Nicole de start van haar loopbaan. “Binnen dit project belde ik mensen, om te kijken hoe het ging met de zorg die zij kregen en of het Zorgkantoor iets voor ze kon betekenen.” Vervolgens maakt ze na drie maanden de overstap naar het klantcontactcentrum. “Daar kreeg ik telefonisch alle vragen binnen van zorgaanbieders en klanten.” Voor ze begint, staat het Nicole wel tegen om een opdracht in de telefonie te doen. “Ik dacht: ‘ik ga toch niet met mijn diploma op zak in een callcenter werken?’ Maar dat was niet het geval. Achteraf was het juist een hele mooie start, waarbij ik in een recordtempo alles leerde over zorg.”

Echt iets voor iemand betekenen, dat is waar het mij om gaat

In het begin moet ze nog vaak iemand in de wacht zetten om collega’s om hulp te vragen. Maar al snel pakt Nicole het zelfstandig op. “Als je eenmaal de inhoud kent en vertrouwen hebt in wat je doet, heb je meer ruimte om andere taken op je te nemen. Ik groeide in de rol van trafficer. Dat betekent dat je het team aanstuurt en de planning bewaakt: wie zit er in de lijn, wie doet de post en e-mail? Dat was leuk om te doen.” Tijdens haar dagelijkse werkzaamheden merkt ze dat er op bepaalde punten ruimte is voor verbetering. “Bepaalde brieven zijn bijvoorbeeld best onduidelijk. En ik ervaarde dat de samenwerking tussen onze afdeling en de PGB-consulenten beter kon. Dit heb ik toen opgezet.”

Next step: WMO-consulent

Elke keer neemt ze er dus weer wat bij. “Na een half jaar merkte ik aan mezelf dat ik klaar was voor een volgende stap. Samen met mijn projectmanager Claudia heb ik gekeken naar hoe ik daar invulling aan kon geven.” Dat ze iets met mensen wil doen, staat vast. Maar wat precies, dat is nog even de vraag. Tijdens de gesprekken met Claudia bespreken ze verschillende opties. “De gesprekken hielpen me om goed op een rijtje te zetten wat ik graag wilde. Uiteindelijk kwam eruit dat een functie als WMO-consulent wel iets voor mij zou zijn.”

Een WMO-consulent is een ambtenaar vanuit de gemeente, die op bezoek gaat bij burgers. Bij dat bezoek wordt gekeken naar de zorgvraag: wat kan iemand zelf, hoe kan de omgeving bijdragen? Is er een aanvulling nodig vanuit WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning)? “Deze functie sprak me aan, omdat je wel voor een deel op kantoor bent om zaken uit te werken en daarnaast regelmatig op pad bent om mensen te spreken. Per gemeente wordt deze rol heel verschillend ingevuld, dus je kunt het je eigen maken. Echt iets voor iemand betekenen, dat is waar het mij om gaat.”

Om voor deze functie in aanmerking te komen, moet Nicole eerst een flink aantal vlieguren maken. “De komende maanden ga ik met iemand meelopen, als een soort werkervaringsstage. Uiteindelijk kan ik daarna doorgroeien en werken als WMO-consulent. Dat is mijn volgende stap. Wat ik daarna wil, weet ik nog niet helemaal. Misschien meer de beleidskant op van de gemeente. Of mensen op een bepaalde manier helpen om wegwijs te worden in de zorg. We hebben het goed geregeld in Nederland, iedereen heeft recht op zorg. Alleen het systeem steekt wel ingewikkeld in elkaar: waar heb je recht op, waar komt dat budget vandaan? Dat wordt mensen niet altijd makkelijk gemaakt en daar zou ik wel een rol in willen spelen.”

Enthousiast over TPS?
Lees één van onze andere verhalen